Op een avond werd de tempel overvallen door rovers. Toen de priester Kittah Opper Lama Mun-Ha, waarvan God Song-Hio zijn gouden baard vlocht, in gebed verzonken was. Hij was geknield voor het gouden beeld van de Godin Kyan-Kse, zij had ogen van blauwsaffier. Zijn honderd witte katten waarvan één, Sinh genaamd. Vergezelde de priester zoals altijd. De rovers vermoorde Mun-Ha, en onmiddelijk sprong zijn kat Sinh op zijn lichaam. En op het moment dat de ziel van Mun-Ha, zijn lichaam verliet bevond er zich een gedaante verwisseling plaats. De ziel van de priester ging over in de kat. Plots nam Sinh zijn witte rug een gouden kleur aan, hij keek recht in de ogen van de Godin Tsun Kyan-Kse, en zijn ogen veranderde van goudgeel naar saffierblauw. Zijn poten werden bruin, behalve de voetjes die bleven wit. Waarmee hij de zilveren haren van Mun-Ha had aangeraakt.

De rovers werden verjaagd door andere priester, nadat Sinh 7 dagen op de troon van Mun-Ha gezeten had stierf hij. De ziel van zijn meester nam hij mee naar het paradijs. De volgende ochtend hadden alle andere witte katten, dezelfde gedaante verwisseling ondergaan als Sinh. De Godin Tsun kyan-Kse had het zo gewild. Vanaf die tijd beschermde de priesters hun heilige katten, omdat de priesters geloofden dat deze bezondere katten over hun ziel waakte en deze mee naar het paradijs kunnen voeren.

Naast deze prachtige legende bestaan er nog een aantal theorieën over het ontstaan van dit ras, maar de waarheid weet niemand. Waarschijnlijk is het ras uit kruisingen tussen Siamezen, Persen, Balinezen en huiskatten. Een vaststaand feit is dat het ras in 1925 in Frankrijk officieël werd erkend. Tijdens de tweede wereld oorlog bleef er van dit ras niet veel meer over. Pas in 1949 nam het aantal weer toe.